już marzec, więc wszyscy czekają na wiosnę, ale czy aby na pewno wszyscy?
Nawet w najbardziej urokliwym miejscu kryć się może mniej lub bardziej...
Subiektywny poradnik o tym jak żyć i radzić sobie z atakami paniki.
Kolejna powieść Iwony Szul, tym razem inspirowana kulturą Indii i...
Kolejna powieść Iwony Szul, tym razem inspirowana kulturą Indii i...
Skrywane latami tajemnice, misterna intryga, zło, które czeka na nowe...
Skrywane latami tajemnice, misterna intryga, zło, które czeka na nowe...
„Nić równowagi” to zbiór opowiadań z życia wziętych, czasem wzruszających, czasem prześmiewczych, ale nader ciekawych.
„Dziewczyna pląsająca w jednym pantofelku” to zbiór opowiadań psychologicznych, od 2 stron po ok. 80. Przedostatnie to już minipowieść dotykająca problemu samotności.
Antonina i Stenia z zapałem kontynuują rewolucję obyczajową i społeczną, którą rozpętały w Ruczaju Dolnym. Zielone kalosze noszą okazjonalnie, kiedy pada deszcz. Niebieskie sandały całkiem wysłużyły się na egipskiej ziemi, a w czerwonych szpilkach trudno uganiać się po wiejskich wertepach.
Życie jest tylko jedno i to, jak nim pokierujemy, zależy wyłącznie od nas. A może nie? Czy zaborcza miłość rodzicielska może je zniszczyć? Może. Gizela jest tego przykładem.
Powieść autobiograficzna pełna zabawnych anegdot, barwnych, niekiedy dramatycznych przeżyć i niebezpiecznych ucieczek; opowiadająca o wojnie, emigracji, tęsknocie za domem rodzinnym, o życiu na obczyźnie, miłości i przyjaźni; o „przystani" znalezionej we Włoszech, gdzie przez życie autorki przewija się szereg interesujących osobistości.
Jest rok 1828. Hrabia Armand Walicki, w rok po śmierci ukochanej Anny, opuszcza Mroczny Dwór i udaje się w podróż do wuja w Aylesford w Anglii. Po drodze odwiedza dom rodzinny zmarłej i prosi o jej portret. Informuje też, że jej wolą było spocząć w rodzinnej wiosce.
Książka ta powstała ku pokrzepieniu oblanych tłuszczykiem serc.
Do wielu z nas szczęście idzie małymi kroczkami. To, czego pragniemy, może znaleźć nas samo, nawet gdy stracimy już resztki nadziei.
Czy miejsce naszego urodzenia decyduje o naszym dalszym życiu? Czy rodząc się w rodzinie biednej, patologicznej sami powielimy taki los?
Nasza bohaterka – Dagmara – w końcu zaczyna cieszyć się w pełni z życia. Ma u swego boku mężczyznę, który adoruje ją na każdym kroku i zapewnia o swoich uczuciach. Mężczyznę, który traktuje ją z należytym szacunkiem. Daga w końcu wychodzi na prostą.
Elżbieta Ceglarek w swojej najnowszej powieści zgłębia niezwykle ważny, a jednocześnie trudny problem jakim jest życie kobiety u boku męża tyrana.
Sen Julii to siódma już powieść obyczajowa Magdaleny Ludwiczak, poruszająca ważki problem społeczny. Tym razem jest to adopcja. Akcję śledzimy z kilku punktów widzenia: osiemnastoletniej Julii, jej rodziców oraz brata, a także kolejno poznawanych postaci.
Śladami przeznaczenia to pierwsza powieść z cyklu „Czego nie wiesz o Aniołach”.
– Spełnia się twoje marzenie… – na wieść o książce znajoma zaklaskała w dłonie. – Marzenie? – Wydanie swojej własnej książki było twoim marzeniem, czyż nie? – spojrzała na mnie zaskoczona. – Nie… Nie miałam nawet odwagi, aby o tym marzyć…
Nieciekawa praca, w której szef ma przerośnięte ego. Mężczyzna, który nie umie dochować wierności… Czy warte są poświęcenia?
Z okresu młodości pamiętam „zdobywanie”, zamawianie i „wyławianie” map i atlasów z bardzo dziwnych miejsc.
W kosmosie, w którym znajdują się miliardy galaktyk, a w nich miliardy gwiazd, powinno być wiele takich planet z istniejącym na nich życiem, a nawet zamieszkiwanych przez istoty inteligentne.
Weronika Jarosz, potrącona przez samochód doznaje złamania kręgosłupa i porażenia od pasa w dół. Za namową lekarza, który ją operował, Rafała Jaworskiego, jedzie na rehabilitację do ośrodka w Górznie, który mieści się w pięknym pałacu.
Robert Kazar przeżywa utratę swojej miłości – Heleny. Pogrąża się w coraz większym smutku i w wyrzutach sumienia, nie pozwalając jednocześnie na zasklepienie się bolesnej rany.
Bohaterka powieści, to postać borykająca się z naprawdę niebanalnymi kłopotami.
Los nie wszystkich obdarowuje łaskawie, wyznając przy tym zasadę, iż to, co w przeszłości zostało niedopowiedziane często burzy wszelki założony wcześniej porządek przyszłości, stawiając nas w sytuacjach niejednoznacznych.
Spotkanie po latach odkurza zatarte wspomnienia, pokazuje, co czas zabrał, co zmienił. MiraBiałkowska zaprasza nas w sentymentalną podróż.